Kategorie
Aktualności

Księga wieczysta. Jak ją czytać i na co zwrócić uwagę?

Elektroniczny dostęp do ksiąg wieczystych

Zgodnie z ustawą o księgach wieczystych i hipotece, księgi wieczyste to rejestr publiczny prowadzony w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości (gruntów, budynków, lokali, a także ograniczonego prawa rzeczowego jakim jest spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu).

W Polsce dostęp do ksiąg jest powszechny, a ich baza znajduje się na stronie internetowej Elektronicznych Ksiąg Wieczystych (EKW) pod adresem:  https://ekw.ms.gov.pl/eukw_ogol/menu.do, gdzie po kliknięciu zakładki: „Przeglądanie księgi wieczystej” istnieje możliwość sprawdzenia zarówno jej aktualnej, jak i zupełnej treści. W praktyce obrotu nieruchomościami dominujące znaczenie ma wersja aktualna, zupełna służy zaś do podglądu archiwalnych wpisów i badania historii prawnej danej nieruchomości.

Wpisy zawarte w księgach wieczystych skatalogowane są w czterech działach, zawierających odrębne kategorie informacji:

Dział I-O Oznaczenie nieruchomości

Dział I-O zawiera oznaczenie będącej przedmiotem danej księgi nieruchomości. Umieszcza się w nim wiadomości odnośnie położenia, powierzchni, sposobu użytkowania czy zabudowy nieruchomości. W przypadku ksiąg prowadzonych dla lokali stanowiących odrębną nieruchomość oraz spółdzielczych własnościowych praw do lokali, w dziale tym umieszcza się informacje o ich położeniu, powierzchni użytkowej, liczbie oraz rodzaju pomieszczeń z jakich się składają oraz pomieszczeniach do nich przynależnych. Na końcu każdego z działów zamieszcza się także dokumenty, na podstawie których dokonano znajdujących się w nim wpisów.

Dział I-SP Spis praw

Dział I-Sp zawiera spis praw dotyczących przedmiotowej nieruchomości. Znaleźć można w nim informacje związane z prawami przysługującymi właścicielom oraz użytkownikom wieczystym, między innymi służebności, wielkość udziału właściciela lub użytkownika wieczystego w prawie do nieruchomości wspólnej, czy termin, do którego użytkowanie wieczyste zostało ustanowione. W księgach prowadzonych dla spółdzielczych własnościowych praw do lokalu w dziale I-Sp ujawnia się te prawa oraz wskazuje właściwą spółdzielnię mieszkaniową.

Dział II Własność

W dziale II zamieszcza się wpisy wskazujące właścicieli lub użytkowników wieczystych, do których należy dana nieruchomość lub prawo, a także wskazuje się podstawę ich nabycia. Dział II warto przeglądnąć szczególnie przed zdecydowaniem się na zakup nieruchomości, ponieważ wynika z niego informacja czy określona osoba posiada prawo niezbędne do jej zbycia.

Dział III Prawa, roszczenia i ograniczenia

Niezwykle istotna w materii obrotu nieruchomościami jest także treść działu III. Umieszcza się w nim wpisy dotyczące ograniczonych praw rzeczowych, ograniczeń w rozporządzaniu nieruchomością lub użytkowaniem wieczystym, a także inne roszczenia i prawa dotyczące przedmiotowej nieruchomości (z wyjątkiem tych dotyczących hipotek). W dziale III wpisuje się między innymi służebności obciążające nieruchomość (np. gruntowe – wśród nich służebności drogi koniecznej, czy osobiste – np. polegające na dożywotnim prawie do korzystania z nieruchomości), informacje o ograniczeniach w użytkowaniu wynikających z  wszczęcia egzekucji z nieruchomości, prawo pierwokupu, dzierżawy lub informacji o zawarciu względem przedmiotowej nieruchomości umowy przedwstępnej. Dział III zawiera także wpisy dotyczące ciążących na użytkowaniu wieczystym uprawnień oraz ostrzeżenia o niezgodności stanu prawnego nieruchomości.

Dział IV Hipoteka

Ostatni z działów księgi wieczystej, czwarty, zawiera wyłącznie wpisy dotyczące hipotek (zarówno umownych, jak i przymusowych). W praktyce najczęściej są to hipoteki ustanowione na zabezpieczenie wierzytelności z kredytów bankowych. W dziale tym można znaleźć informacje dotyczące: dokładnego określenia hipoteki obciążającej nieruchomość, waluty oraz wysokości do której została ona ustanowiona, wierzyciela hipotecznego w przypadku hipoteki zabezpieczającej wierzytelności przysługujące kilku podmiotom także administratora hipoteki.

Przeglądając dział IV księgi wieczystej należy pamiętać, iż hipoteka jest ograniczonym prawem rzeczowym, które daje uprawnionemu z jej tytułu prawo do zaspokojenia bez względu na to, czyją własnością stała się nieruchomość. Z praktycznego punktu widzenia oznacza to, iż nabywając nieruchomość obciążoną hipoteką, w rzeczywistości przejmujemy wynikające z niej zobowiązanie poprzedniego właściciela w zakresie, w jakim wierzyciel ten będzie mógł dochodzić zaspokojenia z nieruchomości.

Co oznacza wzmianka o wniosku?

Niekiedy w księgach wieczystych natknąć można się także na oznaczane specjalnymi numerami wzmianki. Ich obecność oznacza, iż do sądu wieczystoksięgowego wpłynął wniosek o dokonanie wpisu, który nie został jeszcze rozpatrzony. Jest to sygnał, iż przeglądana księga może zawierać nieaktualne informacje lub też jej treść wkrótce może ulec zmianie.

 

Warto pamiętać, iż wniosek taki wyłącza rękojmię wiary publicznej ksiąg wieczystych. Oznacza to, iż w razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym, treść księgi nie będzie rozstrzygać na korzyść tego, kto nabył nieruchomość lub inne prawo rzeczowe od osoby uprawnionej według tej treści.

Nabywca danej nieruchomości nie będzie chroniony, albowiem zadaniem rękojmi jest ochrona tych nabywców, którzy działają w zaufaniu do księgi wieczystej.

Dlatego każdorazowo należy badać od kogo wniosek o wpis w księdze pochodzi oraz czego dotyczy. Czynności tych dokonać można jedynie w sądzie wieczystoksięgowym, zaś uprawnieni do tego są notariusze oraz aktualny właściciel nieruchomości.

Dlaczego wpisy w księgach są takie ważne ?

Instytucja ksiąg wieczystych jest gwarantem bezpieczeństwa obrotu nieruchomościami, a niezwykle istotny w aspekcie realizowania tego celu jest powszechny dostęp do internetowej strony EKW, dzięki któremu każdy posiada możliwość zweryfikowania statusu określonych nieruchomości.

 

Nie można zasłaniać się nieznajomością wpisów w księdze wieczystej ani wniosków, o których uczyniono w niej wzmiankę. Właśnie dlatego warto poznać strukturę ksiąg wieczystych i zawartość poszczególnych jej działów. Należy jednak pamiętać, iż dla własnego bezpieczeństwa przy dokonywaniu czynności prawnych związanych z nieruchomościami warto zwrócić się o pomoc do profesjonalistów.

 

Profesjonalną pomoc w tym zakresie uzyskają Państwo w Kancelarii Notarialnej Notariusz Sylwii Boroń-Radoń.

 

 

Kategorie
Aktualności

Odpowiedzialność za długi małżonka

Odpowiedzialność za długi małżonka

Majątek wspólny a majątki osobiste małżonków

Z chwilą zawarcia związku małżeńskiego powstaje pomiędzy małżonkami z mocy prawa ustrój wspólności majątkowej, o ile strony nie postanowią inaczej.

Oznacza to, że od tej chwili małżonkowie dysponują trzema masami majątkowymi. Pierwsza z nich to majątek wspólny, do którego równe prawa ma każdy z małżonków. W jego skład wchodzą co do zasady przedmioty nabyte w trakcie trwania związku małżeńskiego, w tym m.in. wynagrodzenie za pracę lub dochody z majątku osobistego (np. wynajem własnego mieszkania).

Druga i trzecia to majątki osobiste każdego z małżonków. Zalicza się do nich w głównej mierze przedmioty nabyte przed ślubem ale także darowizny, przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie (o ile darczyńca lub spadkodawca inaczej nie postanowił), prawa niezbywalne przysługujące tylko jednej osobie (np. alimenty).

Czy mąż odpowiada za zobowiązania żony? Czy żona odpowiada za długi męża?

Kodeks rodzinny i opiekuńczy stanowi o odpowiedzialności solidarnej obu małżonków jedynie za zobowiązania zaciągnięte przez jednego z nich w sprawach wynikających z zaspokajania zwykłych potrzeb rodziny (art. 30 § 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), a nie za wszelkie zobowiązania zaciągnięte przez jednego z nich.

Na wstępie wymaga wyjaśnienia czym jest solidarna odpowiedzialność dłużników. Zgodnie z art. 366 Kodeksu cywilnego oznacza ona, że kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych (solidarność dłużników). Zatem jeżeli jeden z małżonków zaciągnie zobowiązanie celem zaspokojenia zwykłych potrzeb rodziny, to wierzyciel według własnego uznania może: żądać zaspokojenia roszczenia od każdego z małżonków z osobna lub od obojga łącznie. Tak wiec małżonek, który nie był stroną danej czynności prawnej, również może odpowiadać za zobowiązanie.

Przez zobowiązania zaciągnięte w sprawach wynikających z zaspokojenia zwykłych potrzeb rodziny należy rozumieć tylko te zobowiązania, które odnoszą się do normalnych, codziennych potrzeb rodziny, wymagających bezwzględnie zaspokojenia bez potrzeby podejmowania przez małżonków specjalnych decyzji. W myśl poglądów doktryny możemy do nich zaliczyć przeciętne, powtarzające się potrzeby w zakresie mieszkania, energii elektrycznej, ogrzewania, żywności, odzieży, ochrony zdrowia, nie luksusowych rozrywek, wypoczynku, wychowania dzieci.

Wszelkie inne zobowiązania, niedające się zakwalifikować pod pojęcie „zwykłych” potrzeb rodziny – zaciągnięte przez jednego małżonka nie rodzą odpowiedzialności solidarnej drugiego małżonka.

Wyżej opisana solidarna odpowiedzialność małżonków może zostać ograniczona, lecz tylko z ważnych powodów i tylko gdy sąd tak postanowi. Jej podstawą może być takie postępowanie małżonka w sprawach majątkowych, które może poważnie narażać interes współmałżonka lub rodziny poprzez lekkomyślność, rozrzutność i nieudolność w działaniu. Podstawą do tego może być również separacja faktyczna, ograniczenie lub wyłączenie zdolności do czynności prawnych.

O odpowiedzialności majątkiem wspólnym za zaciągnięte zobowiązania. Czy małżonek wyraził zgodę na zaciągnięcie zobowiązania?

Najważniejsze znaczenie w przypadku odpowiedzialności za długi małżonka ma zgoda drugiego małżonka.

Jeżeli drugi małżonek wyraził zgodę na zaciągnięcie zobowiązania, wierzyciel jest uprawniony do zaspokojenia swojej wierzytelności z całego majątku wspólnego małżonków lub z niektórych jego składników. Zatem zgoda stanowi przyzwolenie na przyszłą egzekucję z majątku wspólnego. W interesie wierzyciela będzie zatem, aby jego dłużnik miał zgodę małżonka na zaciągnięcie zobowiązania lub aby oboje małżonkowie zaciągnęli ten dług. W takich sytuacjach wierzyciel ma większą możliwość zaspokojenia swojego roszczenia.

Co jeżeli takiej zgody brak? Otóż w takiej sytuacji wierzyciel może zaspokoić swoje roszczenie z majątku osobistego dłużnika oraz tylko z niektórych składników majątku wspólnego, tj. wynagrodzenia za pracę, dochodów uzyskanych przez dłużnika z innej działalności zarobkowej, praw autorskich i pokrewnych, praw własności przemysłowej oraz innych praw twórcy.

Ale uwaga! W sytuacji, kiedy jeden z małżonków zaciągnął zobowiązanie w sprawach wynikających z zaspokajania zwykłych potrzeb rodziny bez uzyskania zgody drugiego małżonka, odpowiedzialność małżonków za dług z tego tytułu i tak pozostaje solidarna.

A co z zobowiązaniem wynikłym przed powstaniem wspólności lub dotyczącym wyłącznie majątku osobistego małżonka?

W opisanej powyżej sytuacji wierzyciel może dochodzić zaspokojenia długu z majątku osobistego małżonka, ponadto z wynagrodzenia za pracę lub z dochodów uzyskanych przez dłużnika z innej działalności zarobkowej, praw autorskich i pokrewnych, praw własności przemysłowej oraz innych praw twórcy.

Pomimo, iż dłużnikiem jest tylko jeden z małżonków i dojdzie do zajęcia np. jego wynagrodzenia za pracę, które wchodzi do majątku wspólnego, pogorszenie sytuacji życiowej odczuje także i drugi współmałżonek, który formalnie nie jest dłużnikiem.

Zobowiązanie powstałe w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa

Prowadzenie działalności gospodarczej przez jednego z małżonków nie stanowi osobnej masy majątkowej, lecz wchodzi do majątku wspólnego małżonków.

Zatem jeżeli jeden z małżonków zaciągnął zobowiązanie bez zgody drugiego małżonka, a które związane było z prowadzeniem przedsiębiorstwa, wierzyciel może zaspokoić się również z majątku objętego wspólnością majątkową, będącego jednocześnie majątkiem wchodzącym w skład przedsiębiorstwa.

Opisane wyżej uregulowania wywodzą się z przyznanego małżonkowi uprawnienia do samodzielnego zarządzania jako przedsiębiorcy przedmiotami majątkowymi przeznaczonymi do wykonywania zawodu lub prowadzenia działalności zarobkowej.

Odpowiedzialność małżonków za zobowiązania publicznoprawne

Odmiennie przedstawia się odpowiedzialność małżonków za zobowiązania publicznoprawne przez które rozumiemy głównie zaległości wobec Urzędu Skarbowego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

W przypadku osób pozostających w związku małżeńskim odpowiedzialność obejmuje majątek odrębny podatnika oraz majątek wspólny podatnika i jego małżonka. Odpowiedzialność podatkowa jest zatem bardziej rygorystyczna, niż w przypadkach opisanych powyżej.

Co zatem można zrobić jeżeli małżonkowie obawiają się o swój majątek wspólny?

Zarówno sytuacja, kiedy przyszły współmałżonek posiada długi jak i w sytuacji, kiedy jedno z małżonków prowadzi działalność gospodarczą (tym bardziej z niestabilną sytuację finansową), warto pomyśleć nad ustanowieniem rozdzielności majątkowej u notariusza.

Umowa majątkowa małżeńska o ustanowieniu rozdzielności majątkowej powoduje, że z chwilą jej zawarcia posiadany dotąd majątek wspólny przestaje istnieć, a w jego miejsce powstają dwa odrębne majątki osobiste każdego z małżonków. Umowę taką w każdym czasie można zmienić lub rozwiązać, powracając do ustroju wspólności majątkowej.

Jeśli małżonkowie zawarli intercyzę, małżonek nieprowadzący działalności gospodarczej, co do zasady nie odpowie za zaległości publicznoprawne żony lub męża. Wyjątkiem tu będzie jednak sytuacja, w której po podpisaniu intercyzy żona pomagała mężowi (lub odwrotnie) przy prowadzeniu działalności. Wówczas małżonkowie odpowiedzą solidarnie do wartości osiągniętych korzyści.

Ile to kosztuje?

Za sporządzenie umowy majątkowej małżeńskiej  400 zł + 23% VAT

Wypisy ww. dokumentu  6 zł + 23% VAT za stronę

Kategorie
Aktualności

Czy warto założyć spółkę z o.o. u notariusza?

Czy warto założyć spółkę z o.o. u notariusza?

Jeżeli decydujemy się założyć spółkę z o.o. możemy to zrobić na dwa sposoby. Pierwszy to zawarcie umowy spółki przez Internet, na podstawie wzorca umowy w portalu s24. Druga opcja to zawarcie umowy spółki z o.o. w tradycyjnej formie czyli w postaci aktu notarialnego – co wiąże się z wizytą w Kancelarii Notarialnej.

E-spółka i gotowy wzorzec umowy

Rejestracja spółki przez Internet oparta jest o sztywny wzorzec umowy udostępniony w systemie teleinformatycznym, który daje ograniczone możliwości kształtowania postanowień umowy spółki. Brak możliwości wyboru nieszablonowych rozwiązań powoduje, że na etapie zakładania spółki (przy zgodzie wszystkich wspólników) pewnych rozwiązań nie można wprowadzić. Kształt umowy spółki musi odpowiadać gotowemu wzorcowi.

Takie uproszczenia, z pozoru korzystne dla wspólników, mogą powodować problemy w przyszłej działalności spółki.

Warto korzystać z pomocy notariusza przy zakładaniu spółki

Notariusz jako osoba zaufania publicznego zadba o to, aby umowa była zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, a stosunek prawny danej spółki był ukształtowany według woli jej wspólników, z uwzględnieniem rozwiązań, które w przyszłości pozwolą zapobiec wielu problemom w działalności spółki.

Poniżej kilka istotnych rozwiązań, wymagających zachowania formy tradycyjnej.

W umowie spółki zawieranej w formie aktu notarialnego:

  1. wkładami do spółki mogą być wkłady niepieniężne zwane także aportem tj. prawa, które spełniają łącznie poniższe warunki: są zbywalne, przydatne dla spółki oraz możliwe do wyceny i ujęcia w bilansie, np. w postaci: rzeczy ruchomych, nieruchomości, majątkowych praw autorskich, udziałów w innej spółce prawa handlowego; w elektronicznej umowie spółki można zastrzec jedynie wniesienie wkładu pieniężnego,
  2. można wprowadzić uprzywilejowanie udziałów, gdyż zasadą jest że jeżeli ustawa lub umowa spółki nie stanowi inaczej, wspólnicy mają równe prawa i obowiązki w spółce. 

    Rodzaje uprzywilejowania:

    • co do prawa głosu na Zgromadzeniu Wspólników – wspólnikowi posiadającemu ten udział może przysługiwać z niego więcej głosów, a maksymalna liczba głosów przypadających na jednej udział uprzywilejowany wynosi 3,
    • prawa do dywidendy –  wspólnikowi posiadającemu ten udział może być przyznanawyższa dywidenda niż wynikałoby z jej proporcjonalnego podziału; nie może ona przewyższać więcej niż o połowę dywidendę przysługującą udziałom nieuprzywilejowanym,
    • sposobu uczestnictwa przy podziale majątku spółki w wypadku jej likwidacji,
  3. można za zgodą wspólnika którego ten obowiązek dotyczy i za zapłatą na jego rzecz wynagrodzenia ustanowić powtarzające się świadczenia niepieniężne w spółce z o.o.,
  4. można ustalić obowiązek dopłat przez który rozumie się możliwość pozyskania od wspólników dodatkowych środków pieniężnych, także w sytuacji kłopotów finansowych spółki oraz postanowić na jakich zasadach będą one zwracane wspólnikom,
  5. można wyłączyć spadkobierców wspólnika bądź jego małżonka od udziału w spółce,
  6. można w określonych przypadkach wprowadzić przymusowe umorzenie udziałów  bez konieczności wnoszenia sądowego powództwa o wyłączenie wspólnika ze spółki,
  7. można wprowadzić szersze ograniczenia w rozporządzaniu udziałami w przypadku ich sprzedaży, np. poprzez konieczność uzyskania zgody zgromadzenia wspólników; w elektronicznej umowie spółki można zastrzec jedynie konieczność uzyskania zgody zarządu.

Jak zatem przygotować się do założenia spółki z o.o. u notariusza?

Celem sporządzenia aktu notarialnego obejmującego umowę spółki (aktu założycielskiego w przypadku jednego wspólnika) należy wcześniej do kancelarii dostarczyć następujące informacje:

  • dane wspólników (imiona, nazwiska, imiona rodziców, serie i numery dokumentów tożsamości wraz z datami ich ważności, PESELE, adresy zamieszkania, a w przypadku osób prawnych – nazwa i adres spółki, NIP, REGON oraz numer KRS),
  • nazwę spółki i siedzibę spółki,
  • przedmiot działalności spółki zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności,
  • czas działania spółki (jeżeli jest oznaczony),
  • wysokość kapitału zakładowego (min. 5.000,00 zł),
  • wartość nominalną udziałów w spółce (min. 50,00 zł),
  • liczbę udziałów objętych przez każdego wspólnika,
  • sposób objęcia udziałów przez poszczególnych wspólników,
  • wybrany sposób reprezentacji spółki.

W celu omówienia pozostałych kwestii oraz dostosowania wzoru umowy do Państwa potrzeb zachęcamy do kontaktu z Kancelarią.

Rejestracja w KRS

Należy pamiętać, że w okresie pomiędzy zawarciem umowy spółki, a dokonaniem wpisu do KRS spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie jest jeszcze właściwą spółką z o.o. a  spółką w organizacji.

W tym celu należy dopełnić formalności związanych z jej rejestracją. 

Od 1 lipca 2021 roku wnioski o zarejestrowanie spółki z o.o. można składać wyłącznie w formie elektronicznej za pośrednictwem portalu PRS (Portal Rejestrów Sądowych) znajdującego się pod adresem: http://prs.ms.gov.pl/.

Należy w tym celu przygotować „Numer aktu notarialnego w CREWAN” który znajduje się na zawiadomieniu o rejestracji otrzymanym od notariusza.

Ile to kosztuje?

Wysokość kosztów związanych zawarciem umowy spółki z o.o. w formie aktu notarialnego zależy od wysokości kapitału zakładowego spółki.

Należą do nich:

  1. taksa notarialna (przy minimalnym kapitale zakładowym równym 5.000 zł)  – 160 zł netto + 23 % VAT,
  2. Podatek PCC – 0,5 % (przy minimalnym kapitale zakładowym równym 5.000 zł)  – 21 zł,
  3. wypisy umowy 6 zł netto + 23% VAT za stronę.

 

Kategorie
Aktualności

Pełnomocnictwo

Pełnomocnictwo

Po co udziela się pełnomocnictwa?

Pełnomocnik odpowiednio upoważniony może reprezentować osobę udzielającą pełnomocnictwa, którą nazywamy mocodawcą oraz dokonywać w jej imieniu czynności prawnych w zakresie w jakim jest do tego umocowany.

Pełnomocnictwo jest nam zatem potrzebne, gdy chcemy dokonać pewnej czynności prawnej, ale nie możemy być obecni przy niej osobiście. Wówczas osoba którą darzymy zaufaniem może reprezentować nasze interesy w sytuacji gdy sami nie możemy tego zrobić, bo na przykład uniemożliwia nam to pobyt poza granicami kraju.

Pełnomocnictwo w zwykłej formie pisemnej, z podpisem notarialnie poświadczonym, a może w formie aktu notarialnego?

Większość czynności prawnych można dokonać przez pełnomocnika, pod warunkiem, że pełnomocnictwo udzielone zostanie zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Zacznijmy więc od tego jakie czynności ma ono obejmować. Zasadą jest, że jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. Jeżeli pełnomocnictwo ma upoważniać do zawarcia umowy, której skutkiem będzie nabycie lub zbycie nieruchomości – wówczas pełnomocnictwo musi mieć formę aktu notarialnego, gdyż jej zawarcie wymaga takiej formy.

Pełnomocnictwo z podpisem notarialnie poświadczonym to dokument sporządzony samodzielnie przez mocodawcę w formie pisemnej, jednak podpisany w obecności notariusza i opatrzony klauzulą, której notariusz wypisuje dane mocodawcy, stwierdzając jego tożsamość na podstawie okazanego dokumentu i opatrując pieczęcią urzędową oraz własnym podpisem. Taką formę pełnomocnictwa stosuje się wtedy, kiedy zgodnie z przepisami prawa jest ona wymagana np. do zbycia udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, do sprzedaży przedsiębiorstwa czy udziału w licytacji.

W innych przypadkach wystarczające będzie upoważnienie w zwykłej formie pisemnej i nie wymaga wizyty u notariusza.

O zaletach pełnomocnictwa notarialnego

Pełnomocnictwo w formie aktu notarialnego może być także stosowane do czynności, które nie wymagają zachowania formy aktu notarialnego a życzeniem stron jest udzielenie pełnomocnictwa w tej właśnie formie.

Do zalet tego rozwiązania należy:

  • pewność, że dokument został sformułowany prawidłowo zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i udzielony przez osobę wskazaną w treści pełnomocnictwa jako mocodawcę, gdyż zadaniem notariusza jest stwierdzenie tożsamości takiej osoby i upewnienie się że wie ona jakiej czynności chce dokonać,
  • ograniczenie możliwość zakwestionowania pełnomocnictwa przez urzędy, instytucje czy osoby fizyczne tzn. że będziemy mogli się nim skutecznie przy danej czynności posłużyć

Pełnomocnictwo ,,do wszystkiego”

Udzielenie pełnomocnictwa w każdym przypadku wymaga określenia przez mocodawcę zakresu umocowania. Mocodawca powinien wskazać konkretne czynności, jakich w jego imieniu będzie mógł dokonywać pełnomocnik w taki sposób, aby treść pełnomocnictwa nie budziła wątpliwości co do zakresu umocowania.

Pełnomocnictwo może być więc:

  1. ogólne – do wykonywania czynności nieprzekraczających zakresu zwykłego zarządu (w tym do administrowania swoim majątkiem)
  2. rodzajowe – ograniczone do czynności określonego rodzaju, np. nabywanie nieruchomości
  3. szczególne – które precyzyjnie określa zakres kompetencji udzielanych pełnomocnikowi przez mocodawcę, np. nabycie konkretnej nieruchomości

Kiedy pełnomocnictwo nie może być używane?

W konkretnych sytuacjach wskazanych w ustawie np. do sporządzenia testamentu, aktu poświadczenia dziedziczenia. Takich czynności nie można dokonać przez pełnomocnika.

Odwołanie pełnomocnictwa i wygaśnięcie umocowania

Pełnomocnictwa zazwyczaj udzielane są bezterminowo, o ile treść pełnomocnictwa nie stanowi inaczej.

Pełnomocnictwo może być w każdym czasie odwołane, chyba że w treści pełnomocnictwa mocodawca zrzekł się jego odwołania z przyczyn uzasadnionych treścią stosunku prawnego będącego podstawą pełnomocnictwa. Odwołanie pełnomocnictwa nie wymaga zgody pełnomocnika, ani podania powodu odwołania natomiast aby było skuteczne – musi być mu zakomunikowane.

Odwołanie pełnomocnictwa może zostać dokonane w dowolnej formie, niezależnie od tego, w jakiej formie zostało udzielone. Ważne jest aby mocodawca skutecznie zawiadomił pełnomocnika, że pełnomocnictwo zostało odwołane.

Po wygaśnięciu umocowania pełnomocnik obowiązany jest zwrócić mocodawcy dokument pełnomocnictwa.

Umocowanie wygasa ze śmiercią mocodawcy lub pełnomocnika, chyba że w pełnomocnictwie inaczej zastrzeżono z przyczyn uzasadnionych treścią stosunku prawnego będącego podstawą pełnomocnictwa.

Ile to kosztuje?

Pełnomocnictwo do dokonania jednej czynności   30 zł + 23% VAT

Pełnomocnictwo zawierające umocowanie do dokonania więcej niż jednej czynności   100 zł + 23% VAT

Wypisy tych dokumentów  6 zł + 23% VAT za stronę

Kategorie
Aktualności

W jaki sposób dowiedzieć się czy spadkodawca pozostawił długi spadkowe?

W jaki sposób dowiedzieć się czy spadkodawca pozostawił długi spadkowe?

Wbrew pozorom to, czy spadkodawca pozostawił długi spadkowe, a jeżeli tak to jakie i w jakiej wysokości, niestety wcale nie jest łatwe do ustalenia.

Zapewne większość osób które stały się spadkobiercą czy to testamentowym czy ustawowym, zanim przyjmą spadek zastanawiają się, czy jego przyjęcie nie przyniesie dla nich negatywnych skutków. Dlatego aby się przed nimi uchronić chcą wcześniej uzyskać informację o potencjalnych długach spadkodawcy.

 

Bazy dłużników – BIK, BIG, KRD

Niestety, dopóki spadkobierca nie będzie w posiadaniu dokumentu stwierdzającego jego prawa do spadku (co wiąże się z przeprowadzeniem postępowania spadkowego a następnie wydaniem postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku przez sąd lub aktu poświadczenia dziedziczenia sporządzonego przez notariusza), większość instytucji takich jak np. banki a także rejestry finansowe gromadzące dane dłużników takie jak BIK, BIG, KRD nie udzielą jakichkolwiek informacji na temat ewentualnych długów pozostawionych przez spadkodawcę. Tylko ww. dokumenty będą stanowiły np. dla banku podstawę udzielenia informacji o lokacie zmarłego oraz o ewentualnych pożyczkach czy kredytach, jakie zmarły zaciągnął.

 

Od czego w takim wypadku zacząć?

W takiej sytuacji sugerujemy, aby zacząć poszukiwania ewentualnych długów spadkodawcy u tzw. źródła, czyli w miejscu jego zamieszkania. Wszelkie pozostawione dokumenty, listy, ponaglenia, wezwania do zapłaty prawdopodobnie pozwolą na wskazanie zawartych przez spadkodawcę zobowiązań, których kontynuacja obciążała będzie spadkobiercę od momentu przyjęcia spadku. Jeżeli w skład spadku wchodzi mieszkanie warto okazując akt zgonu spadkodawcy także dowiedzieć się, czy zobowiązania u zarządcy nieruchomości (ewentualnie w spółdzielni) były regulowane na bieżąco, tzn. czy zmarły pozostawił długi i a jeżeli tak to jakiej wysokości one są. Dodatkowym krokiem jest sprawdzenie księgi wieczystej lokalu (nieruchomości). Znając jej numer mamy szansę dowiedzieć się, czy lokal jest obciążony hipoteką albo czy np. wobec zmarłego był prowadzone postępowanie egzekucyjne przez komornika.

 

Urzędowe ustalenie składu oraz wartości spadku pozostawionego po zmarłym

Jeżeli w dalszym ciągu będą występowały wątpliwości co do ewentualnych długów spadkodawcy, możliwym rozwiązaniem jest złożenie wniosku w sądzie o wykonanie spisu inwentarza po zmarłym. Postępowanie to, choć pociąga za sobą dodatkowe koszty (spis inwentarza wykonuje komornik na zlecenie sądu) pomoże podjąć decyzję czy opłaca się przejąć spadek po zmarłej osobie.

 

Co dalej?

Spadek można przyjąć bez ograniczenia odpowiedzialności za długi (przyjęcie proste), z ograniczeniem tej odpowiedzialności (przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza) bądź całkowicie go odrzucić, gdy jest on niekorzystny dla spadkobiercy.

Takie oświadczenie o przyjęciu lub odrzuceniu spadku musi być złożone w ciągu 6 miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania do dziedziczenia. Najczęściej będzie to data śmierci spadkodawcy lub data otrzymania zawiadomienia o odrzuceniu spadku przez spadkobierców, którzy byli powołani do dziedziczenia w pierwszej kolejności.

 

Brak oświadczenia o przyjęciu bądź odrzuceniu spadku

Z dniem 18 października 2015 roku weszły w życie nowe uregulowania zmieniające dotychczas obowiązujące zasady odpowiedzialności za długi spadkowe. Do spadków po tej dacie wprowadzono jako regułę przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza.  Tym samym zasadą stało się ograniczenie odpowiedzialności spadkobierców za długi spadkowe. Te znowelizowane przepisy kodeksu cywilnego mają jednakże zastosowanie wyłącznie do spadków otwartych od dnia wejścia w życie ustawy.

Przykładowo: Jeżeli spadkodawca zmarł przed dniem 18 października 2015 roku, a spadek po nim został przeprowadzony już po wejściu w życie znowelizowanej ustawy, nastąpiło przyjęcie spadku wprost (według starej zasady, czyli bez ograniczania odpowiedzialności za długi spadkowe).

Oznacza to, iż zastosowanie odpowiednich przepisów będzie uzależnione od daty śmierci spadkodawcy.

 

Co w przypadku przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza?

Warto wskazać iż  w razie przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza spadkobierca ponosi odpowiedzialność za długi spadkowe tylko do wartości ustalonego w wykazie inwentarza albo spisie inwentarza stanu czynnego spadku.

Przykładowo: Długi spadkowe wynoszą 30 tys. zł a majątek spadkowy wynosi 10 tys. zł. Spadkobierca będzie odpowiadał za zobowiązania spadkodawcy do kwoty 10 tys. zł., zaś za pozostały dług 20 tys. zł nie będzie ponosił odpowiedzialności.

Warto jednak podkreślić, że ww. odpowiedzialność za długi spadkowe będzie miała miejsce, jeżeli zostanie sporządzony wykaz inwentarza bądź spis inwentarza.

 

 

Czym jest wykaz inwentarza?

Wykaz inwentarza w przeciwieństwie do powołanego wyżej spisu inwentarza jest tak naprawdę dokumentem prywatnym, sporządzanym przez spadkobiercę, który przyjął spadek z dobrodziejstwem inwentarza (także: zapisobiercę windykacyjnego oraz wykonawcę testamentu) według ustalonego wzoru przygotowanego przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

Złożenie wykazu inwentarza wymaga staranności, od której należytego dochowania zależy jego skuteczność wobec wierzycieli spadkodawcy. Z tego powodu osoba składająca wykaz inwentarza powinna z należytą starannością ujawnić wszystkie znane jej przedmioty należące do spadku oraz przedmioty zapisów windykacyjnych, podać ich wartość według stanu i cen z chwili otwarcia spadku, a także wszystkie znane długi spadkowe i ich wysokość według stanu z chwili otwarcia spadku a następnie złożyć go w sądzie lub przed notariuszem.

Złożony w ten sposób wykaz jest wiążący, jednak jego rzetelność można przed sądem podważyć. Podstępne zatajenie majątku lub zawyżenie długów spadkowych, może skutkować wobec spadkobiercy przykrymi konsekwencjami gdyż będzie traktowany wobec wierzycieli jak osoba, która przyjęła spadek wprost.

Kategorie
Aktualności

Poświadczenie podpisu

Poświadczenie podpisu

Poświadczenie podpisu przez notariusza świadczy o tym, że osoba podpisana pod dokumentem złożyła podpis własnoręcznie. Do takiego dokumentu notariusz dołącza odpowiednią klauzulę, w której stwierdza tożsamość osoby, która złożyła na nim swój podpis, nadany numer Repertorium, po czym opatruje go pieczęcią urzędową i własnym podpisem. Wszelkie skreślenia lub dopiski naniesione na taki dokument wymagają dodatkowego omówienia w klauzuli.

Przychodząc do kancelarii z dokumentem należy pamiętać, iż podpis na nim jest składany w obecności notariusza. W sytuacji gdy podpis był złożony wcześniej bez obecności notariusza, istnieje możliwość uznania przez osobę, która złożyła podpis, iż jest on własnoręczny, co notariusz zaznaczy na sporządzonym dokumencie. W tej sytuacji również zostaje zachowana forma z urzędowo poświadczonym podpisem.

Notarialne poświadczenie podpisu nie zmienia charakteru całego dokumentu na urzędowy, a jedynie sprawia, że zyskuje on urzędową klauzulę poświadczeniową. Gdy cały dokument ma zyskać taką rangę, konieczne jest sporządzenie go w formie aktu notarialnego.

Co w sytuacji, gdy osoba nie może się podpisać?

W takim przypadku osoba, która nie może złożyć podpisu składa na dokumencie tuszowy odcisk palca, zaś obok tego odcisku inna osoba wpisze imię i nazwisko osoby nieumiejącej lub niemogącej pisać, umieszczając swój podpis.

A gdy osoba, która chce się podpisać nie zna języka polskiego?


W sytuacji, gdy osoba nie zna języka polskiego i do czynności nie jest dołączony przekład na inny znany tej osobie język, notariusz powinien przetłumaczyć akt lub inny dokument osobiście albo przy pomocy tłumacza. Zarówno notariusz jak i tłumacz musi posiadać uprawnienia tłumacza przysięgłego.

Ile to kosztuje?

Poświadczenie podpisu na dokumencie, który jest oznaczony konkretną sumą pieniężną, to 1/10 stawki, która należałaby się, jeśli dokument byłby sporządzony w formie aktu notarialnego, lecz nie więcej niż   300 zł + 23% VAT

Poświadczenie podpisu na pełnomocnictwach i pozostałych dokumentach 20 zł + 23% VAT

Ta strona korzysta z ciasteczek. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.